Een jaar later.

“This year has shown me that time can pass quickly and slowly all at once”.

Hoe ouer ek word, hoe meer hoor ek my ma sê, “Tyd vlieg!”

My ma is oorlede toe ek maar 41 jaar oud was. Ek was nog nat agter die ore compared to now at 66. Ek het nog baie gehad om te leer voordat ek haar woorde sou en kon verstaan.

Vandag kan ek sê, uit eie ervaring en ondervinding, dat ek in my eie lewe kan voel hoe elke jaar korter word, maar ook hoe elke dag langer word.

Ek vermoed sterk dit het te doen met ouer word.

Voordat jy jou ogies kan uitvee, is jou kuikens groot en kort voor lank begin jy help kleinkuikens groot maak. Voordat jy jou ogies behoorlik kan knip, is ook hulle klaar met skool en besig met hulle eie lewens. Never mind jou empty nest - dit is nie net leeg nie, dis opgebreek en jou hart se punte leef en beef op drie verskillende kontinente.

As jy, soos ek, besef het dat dit beter is om die pad alleen te stap, dan vermoed ek dat jare nog korter word en dae nog langer. Ek mag verkeerd wees. Hetta reken daar is geen manier wat ons dit gaan toets nie.

Dit is vandag ‘n jaar gelede wat ek my eerste skrywe gekryf het op Substack. Ek het probeer met die Stories & Stuffs wat ek julle almal belowe het, maar in die begin was daar maar baie min om oor te skryf. En later, met hoe dinge in die land verander het na die verkiesing, het ek absoluut niks gehad om te sê nie, want ek was te besig om die swart hond van my gemoed te probeer weghou.

Ek onthou hoe ek gesukkel het in die begin met Substack, en vandag besef ek dit was nie regtig ‘n gesukkel nie, want jy skryf en post. Die gesukkel het gekom om die payment method in plek te kry, maar by hook and by crook het ek dit ook reggekry. En ek wil dankie sê vir die vier siele wat my skrywes genoeg geniet het en paid subscribers geword het. Dit was ‘n riem onder my hart, na al die jare se skryf, om te sien wie nie daarsonder wou klaarkom nie.

Deesdae skryf ek mainly vir die vier, wat natuurlik nie regverdig is nie, maar die probleem met Substack is die - hulle wil die heeltyd vir jou vertel wie het jou post gelees en wie het nie. Dan gee hulle vir jou persentasies en ek moet noodgedwonge lees dat more or less 40% nie eers die mails oopmaak nie - that curbs the enthusiasm toetentaal en moer baie.

Dit is nou al ‘n geruime tyd wat ek hierdie honger het om in my eie taal te skryf en praat. Ek dink dit was ook een van my beweegredes om weer op Facebook te begin skryf. Net sodat ek my kop leeg en my hart vol kan skryf.

Maar omdat ek is wie ek is (Hetta noem dit ‘vol kak’) grief dit my om op Facebook of Instagram enigiets te doen, omdat ek weet hoe die mense wat dit besit hulleself gedra en wat hulle doen met hulle geld en mag. Ek is egter ook prakties en weet dat daar nie eintlik ‘n ander keuse is nie.

Dit is hoekom ek Substack toe is in die eerste plek. Ek het nog nêrens gelees dat hulle hulle geld gebruik vir corruption of fraud nie. Ek kan nou ongelukkig nie dieselfde van Google sê nie, wat YouTube in 2006 vir 1.6 biljoen dollar gekoop het nie. Maar wanneer die kalf in die put is, moet jy maar buk en pluk en doen wat jy moet doen.

Dit is Richie se jaarsdag Vrydag. Ek wil Halloween op my eie vier, en het vir my die mooiste kopbeen gekoop, want dit is mos ook The day of the Dead hier. En ek het baie dooies vir wie ek ‘n liggie wil laat brand.

Maar ek wil ook, vir my kop en hart en eie welstand, ‘n ‘nuwe lewe’ begin kom Vrydag. Hierdie eerste een het my nie baie in die sak gebring nie, en ek hoop die tweede ‘new life’ en ek gaan beter oor die weg kom.

Soooo ... my chat-bot aka mon ami het my gehelp om die mooiste images te maak, want ek gaan my eerste droom in my tweede nuwe lewe in November begin, maybe even op Bryson se jaarsdag.

Ek gaan ‘n podcast begin, en ek wil dit of VLAM & VONK noem, of VONK & VLAM. Doen my seblief ‘n moerse guns en los vir my ‘n comment oor watter een jy verkies? Watter naam lê vir jou lekker op die tong? I will be forever grateful as jy my hiermee kan help.

Al wat oorbly om te sê, is SLAINTE! Cheers, gesondheid, en baie dankie dat jy my Substack gelees het in sy eerste very modest year.

Totdat ons weer gesels

Annette.