Ek is in my veertigs wees gelaat.
Drie maande voordat ek 42 geword het, is my ma oorlede. Vyf jaar later het my pa haar gevolg. Skielik was ek basies ’n weeskind — geen ma of pa meer met wie ek oor die lewe kon gesels nie. Min het ek toe geweet hoe anders daardie soort verlies sou voel wanneer siblings ook een vir een verdwyn en ek alleen agterbly.
My pa …